Rss

  • google

Archives for : Άρθρα – Τύπος

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Real FM για τις ενοικιάσεις / απολύσεις εργαζομένων

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό στθαμό Real FM για τις ενοικιάσεις / απολύσεις εργαζομένων

Δημοσίευμα: Απολύσεις φυλάκων με φαιδρά επιχειρήματα

http://www.efsyn.gr/arthro/apolyseis-fylakon-me-faidra-epiheirimata

Απολύσεις φυλάκων με φαιδρά επιχειρήματα

«Η Εθνική Τράπεζα, ενώ γνωρίζει πολύ καλά όσα συμβαίνουν, κλείνει τα μάτια της» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η γραμματέας του σωματείου ΣΥΔΑΠΤΤ |

Συντάκτης : Διαλεκτή Αγγελή

Στον χορό των απολύσεων μπαίνουν πλέον και οι εργολαβικοί εργαζόμενοι στη φύλαξη των καταστημάτων και αποθηκών της Εθνικής Τράπεζας στην Αττική, σύμφωνα με τις πρόσφατες καταγγελίες του Συλλόγου Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥΔΑΠΤΤ).

Ηδη από πέρυσι το καλοκαίρι ο ΣΥΔΑΠΤΤ έχει προβεί σε καταγγελίες στο υπουργείο Εργασίας που αφορούν την εργολαβική εταιρεία φύλαξης Alpha Aspis Security ΕΠΕ.

Η εν λόγω εταιρεία δεν πλήρωνε Κυριακές και βραδινά στους εργαζόμενους, δεν προσκόμιζε απόδειξη πληρωμής, ενώ αντί για την άδεια που ορίζεται βάσει νομοθεσίας επέτρεπε μόνο δέκα ημέρες τον χρόνο (ένα ρεπό κάθε δέκα μέρες) και μάλιστα για κάθε ημέρα αδείας παρακρατούσε έξι ευρώ από τους εργαζόμενους.

Με παρέμβαση του σωματείου πραγματοποιήθηκε τριμερής συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας, με την εταιρεία να συμμορφώνεται -εν μέρει- εφαρμόζοντας τη νομοθεσία στους εργαζόμενους που απασχολούνται στα καταστήματα της Αθήνας, εξακολουθώντας ωστόσο να απασχολεί με τους ίδιους απαράδεκτους όρους τους περίπου 50 εργαζόμενους που δούλευαν στις αποθήκες της Εθνικής Τράπεζας στη Μαγούλα Αττικής.

Οι εκεί εργαζόμενοι απευθύνθηκαν στον ΣΥΔΑΠΤΤ, ζητώντας κι αυτοί με τη σειρά τους τα νόμιμα. Οι πρώτες απολύσεις ήρθαν λίγες μέρες αργότερα.

«Με φαιδρά επιχειρήματα οδηγήθηκε στην απόλυση συνάδελφος φύλακας στις αποθήκες της Εθνικής Τράπεζας στη Μαγούλα Αττικής (ΠΑΕΓΑΕ). Ο λόγος ήταν ότι δεν φορούσε γραβάτα σε ένα φυλάκιο, στους πρόποδες της Πάρνηθας, όπου η μόνη μορφή ζωής που μπορεί να συναντήσεις, τις νυχτερινές ώρες που έγινε ο έλεγχος, είναι ελάφια και αλεπούδες. Επίσης η εταιρεία διατείνεται ότι δεν φορούσε τη στολή του όπως υποχρεούται.

»Ο συνάδελφος φορούσε δικό του παντελόνι ίδιου χρώματος με τη στολή του, ακριβώς επειδή είχε ζητήσει να του αντικαταστήσουν το φθαρμένο παντελόνι της στολής δύο μήνες πριν, αλλά η εταιρεία δεν του το είχε παραδώσει.

»Να σημειώσουμε εδώ ότι η εταιρεία εξαναγκάζει τους φύλακες να αγοράζουν με δικά τους χρήματα τη στολή, συνολικού κόστους περίπου 200 ευρώ, τα οποία κρατάει με δόσεις 15 ευρώ τον μήνα από τον μισθό τους» αναφέρεται σε ανακοίνωση του ΣΥΔΑΠΤΤ.

Το σωματείο υποστηρίζει ότι ο πραγματικός λόγος της απόλυσης είναι ότι ο εργαζόμενος ζητούσε από την εταιρεία να τηρεί τις νόμιμες υποχρεώσεις της και ότι παρότρυνε τους συναδέλφους του να γραφτούν στο Σωματείο, και όχι η ελλιπής τήρηση των καθηκόντων του.

Μετά δύο μέρες ήρθε η δεύτερη απόλυση, αυτή τη φορά με τη δικαιολογία ότι ο εργαζόμενος έπαιρνε αναρρωτικές άδειες και ήταν «δύστροπος».

Ο εν λόγω φύλακας έλαβε την καταγγελία της σύμβασής του με εξώδικο που του επιδόθηκε με δικαστικό επιμελητή στο σπίτι του κατά τη διάρκεια της αναρρωτικής του άδειας.

Βρισκόταν στο σπίτι του ύστερα από τη σχετική γνωμάτευση γιατρού του ΕΟΠΥΥ, καθώς είχε ατύχημα με μηχανάκι. Οσο για το «δύστροπος», οι συνάδελφοί του το διαψεύδουν κάνοντας λόγο για έναν άνθρωπο «έξω καρδιά».

Η τρίτη απόλυση αποτράπηκε την τελευταία στιγμή. Εργολαβικός φύλακας με πρόβλημα υγείας (ρήξη μηνίσκου που χρήζει χειρουργείου) είχε ζητήσει να εργάζεται σε σκοπιά όπου να υπάρχει η δυνατότητα να κάθεται.

Η εταιρεία αρχικά δέχτηκε το αίτημά του, ωστόσο την προπερασμένη Τρίτη τον ενημέρωσε ότι θα μεταφερόταν στο υποκατάστημα της Τράπεζας, στην οδό Αιόλου, «όπου δεν θα μπορούσε να κάτσει και θα δούλευε επί οκτώ ώρες κάτω από τον ήλιο χωρίς πρόσβαση σε δροσερό νερό, πράγμα απάνθρωπο», μας λέει η γραμματέας του ΣΥΔΑΠΤΤ, Βασιλική Χριστοπούλου.

Κατόπιν, ο φύλακας επικοινώνησε με τον Σύλλογο, ο οποίος παρενέβη αμέσως και τελικά ο εργαζόμενος επέστρεψε στο προηγούμενο πόστο του.

«Από τη μία έχουμε μία εργολαβική εταιρεία που παραβιάζει κατά συρροήν την εργατική νομοθεσία και από την άλλη έχουμε την Εθνική Τράπεζα, η οποία ενώ γνωρίζει πολύ καλά όσα συμβαίνουν κλείνει τα μάτια της και διατείνεται ότι δεν γνωρίζει τίποτα» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η Βασ. Χριστοπούλου.

■ Επικοινωνήσαμε με την εταιρεία φύλαξης, χωρίς ωστόσο να λάβουμε κάποια απάντηση.

Δημοσιεύματα στον Τύπο

http://www.ert.gr/danizomeni-ergazomeni-stis-trapezes-diamartyronte-gia-mi-metakinisi-ergazomenou-provlimata-ygias/

 

Δανειζόμενοι εργαζόμενοι στις τράπεζες: Διαμαρτύρονται για μη μετακίνηση εργαζομένου με προβλήματα υγείας

6 Ιούν 2016

5:16 μμ |

Έντονες διαμαρτυρίες και πλούσια αλληλογραφία με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς έχει τις τελευταίες ημέρες ο Σύλλογος Δανειζόμενου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα.

Όπως σημειώνει μεταξύ άλλων: «Μνημείο αναλγησίας αποτελεί η πρακτική να μη δίνεται η δυνατότητα σε συνάδελφο με σοβαρότατο πρόβλημα υγείας να διατηρήσει την αλλαγή θέσης της από τηλεφωνήτρια σε  back office  εργασία.

Όλοι αναγνωρίζουν ότι η δουλειά ως τηλεφωνήτρια στο Οιονεί Κατάστημα Εξυπηρέτησης της Διεύθυνσης Διαχείρισης Απαιτήσεων Λιανικής Τραπεζική δηλ. το  Τμήμα Ενημέρωσης Οφειλετών της Εθνικής Τράπεζας αυξάνει κατακόρυφα το εργασιακό άγχος, παράγοντας ιδιαίτερα επιβαρυντικός για την ήδη εύθραυστη υγεία της συναδέλφου.

Και όμως η Τράπεζα και η εταιρεία «εργολάβος» ρίχνουν η μία την ευθύνη στον άλλον και θέλουν να μας πείσουν ότι δεν μπορεί να βρεθεί μία θέση εργασίας εκτός τηλεφωνικών γραμμών Collection σε έναν οργανισμό σαν την Εθνική Τράπεζα που απασχολεί περίπου 10.000 άτομα τακτικό προσωπικό και 1300 άτομα ενοικιαζόμενο προσωπικό».

Ο σύλλογος διεκδικεί «την ικανοποίηση του στοιχειώδους αιτήματος της συναδέλφου: να παραμείνει στη θέση της back office εργασίας.
Ζητάμε  ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για τους ενοικιαζόμενους τραπεζοϋπαλλήλους στο Τηλεφωνικό Κέντρο της Εθνικής Τράπεζας».

 

 

 

 

 

http://left.gr/news/mnimeio-analgisias-trapeza-kai-etaireia-ergolavos-arnoyntai-se-ergazomeni-na-diatirisei-tin

Μνημείο αναλγησίας: Τράπεζα και εταιρεία «εργολάβος» αρνούνται σε εργαζόμενη να διατηρήσει την αλλαγή θέσης της

Από την Εθνική Τράπεζα και την Icap Outsourcing Solutions δεν δίνεται η δυνατότητα σε εργαζόμενη με σοβαρότατο πρόβλημα υγείας να διατηρήσει την αλλαγή θέσης της από τηλεφωνήτρια σε back office εργασία, όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥ.ΔΑ.Π.Τ.Τ.)

Πριν από έξι μήνες και ύστερα από παρέμβαση του κλαδικού σωματείου ΣΥ.ΔΑ.Π.Τ.Τ., η  εταιρεία «εργολάβος» Icap Outsourcing Solutions, αναγνωρίζοντας την σοβαρότητα της κατάστασης, ικανοποίησε το αίτημα και η εργαζόμενη με σοβαρότατο πρόβλημα υγείας απασχολούνταν με τις back office εργασίες του τμήματος και όχι με τις εξερχόμενες κλήσεις σε οφειλέτες.

Ενώ το πρόβλημα υγείας δεν παρήλθε, αντίθετα η εργαζόμενη έχει παρουσιάσει υποτροπή, και ενώ η εργασία back office δεν έχει ολοκληρωθεί, η εταιρεία ζητά να επανέλθει η συνάδελφος στο πόστο της τηλεφωνήτριας  στο Οιονεί Κατάστημα Εξυπηρέτησης της Διεύθυνσης Διαχείρισης Απαιτήσεων Λιανικής Τραπεζικής. Πρόκειται, όπως προαναφέραμε, για  το  Τμήμα Ενημέρωσης Οφειλετών της Εθνικής Τράπεζας, η εργασία στο οποία αυξάνει κατακόρυφα το εργασιακό άγχος, παράγοντα ιδιαίτερα επιβαρυντικό για την ήδη εύθραυστη υγεία της εργαζόμενης.

«Και όμως η Τράπεζα και η εταιρεία «εργολάβος» ρίχνουν η μία την ευθύνη στον άλλον και θέλουν να μας πείσουν ότι δεν μπορεί να βρεθεί μία θέση εργασίας εκτός τηλεφωνικών γραμμών Collection σε έναν οργανισμό σαν την Εθνική Τράπεζα που απασχολεί περίπου 10.000 άτομα τακτικό προσωπικό και 1300 άτομα ενοικιαζόμενο προσωπικό» τονίζει ο ΣΥ.ΔΑ.Π.Τ.Τ. στην καταγγελία του. Όπως υπογραμμίζει, είναι ψευδές ότι δεν υπάρχει «έργο» αφού η προϊσταμένη της, υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας, δήλωσε ότι η λίστα που της είχε δώσει για επεξεργασία έχει  ολοκληρωθεί μόνο κατά 15%. Εκτός αυτού υπάρχουν και άλλες back office εργασίες στο συγκεκριμένο τμήμα αλλά και στα υπόλοιπες διευθύνσεις της Τράπεζας

Για τo ζήτημα, έχει ήδη οριστεί τριμερής συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας με εκπροσώπους της Εθνικής Τράπεζας,  της εταιρείας Icap Outsourcing Solutions, του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας, του Συλλόγου Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα και του Συλλόγου  Εργαζομένων Icap Outsourcing Solutions ενώ έχουν σταλεί επιστολές στην πρόεδρο της ΕΤΕ, (χωρίς, μέχρι στιγμής, να έχει δοθεί απάντηση) αλλά και προς τη Διοίκηση Εθνικής (η οποία, επίσης, δεν έχει απαντήσει).

Όπως τονίζει ο Σύλλογος των εργαζομένων στην εν λόγω εταιρεία, «είναι παροιμιώδης και αχαρακτήριστη η αναλγησία της Τράπεζας που αδιαφορεί πλήρως για πολύ σοβαρά προβλήματα των εργαζομένων και χρησιμοποιεί τους «εργολάβους» για να κάνουν την βρώμικη δουλειά. Σε άλλες βέβαια περιπτώσεις βρίσκονται και οι θέσεις και τα πόστα, όταν πρόκειται για τέκνα συγκεκριμένης γενεαλογικής γραμμής».

 

Ακολουθούν αναλυτικά οι ανακοινώσεις του Συλλόγου Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥ.ΔΑ.Π.Τ.Τ.) και του Συλλόγου Εργαζομένων στην  Icap Outsourcing Solutions:

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΝΕΙΖΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

 

 

3/6/2016

Συναδέλφισσες, -οι,

Μνημείο αναλγησίας αποτελεί η πρακτική να μη δίνεται η δυνατότητα σε συνάδελφο με σοβαρότατο πρόβλημα υγείας να διατηρήσει την αλλαγή θέσης της από τηλεφωνήτρια σε  back office  εργασία.

Όλοι αναγνωρίζουν ότι η δουλειά ως τηλεφωνήτρια στο Οιονεί Κατάστημα Εξυπηρέτησης της Διεύθυνσης Διαχείρισης Απαιτήσεων Λιανικής Τραπεζική δηλ. το  Τμήμα Ενημέρωσης Οφειλετών της Εθνικής Τράπεζας αυξάνει κατακόρυφα το εργασιακό άγχος, παράγοντας ιδιαίτερα επιβαρυντικός για την ήδη εύθραυστη υγεία της συναδέλφου.

Και όμως η Τράπεζα και η εταιρεία «εργολάβος» ρίχνουν η μία την ευθύνη στον άλλον και θέλουν να μας πείσουν ότι δεν μπορεί να βρεθεί μία θέση εργασίας εκτός τηλεφωνικών γραμμών Collection σε έναν οργανισμό σαν την Εθνική Τράπεζα που απασχολεί περίπου 10.000 άτομα τακτικό προσωπικό και 1300 άτομα ενοικιαζόμενο προσωπικό.

Είναι ψευδές ότι δεν υπάρχει «έργο» αφού η προϊσταμένη της, υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας δήλωσε ότι η λίστα που της είχε δώσει για επεξεργασία έχει  ολοκληρωθεί μόνο κατά 15%. Εκτός αυτού υπάρχουν και άλλες back office εργασίες στο συγκεκριμένο τμήμα αλλά και στα υπόλοιπες διευθύνσεις της Τράπεζας

Είναι παροιμιώδης και αχαρακτήριστη η αναλγησία της Τράπεζας που αδιαφορεί πλήρως για πολύ σοβαρά προβλήματα των εργαζομένων και χρησιμοποιεί τους «εργολάβους» για να κάνουν την βρώμικη δουλειά. Σε άλλες βέβαια περιπτώσεις βρίσκονται και οι θέσεις και τα πόστα, όταν πρόκειται για τέκνα συγκεκριμένης γενεαλογικής γραμμής.

Ζητάμε την ικανοποίηση του στοιχειώδους αιτήματος της συναδέλφου: να παραμείνει στη θέση της back office εργασίας.

Ζητάμε  ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για τους ενοικιαζόμενους τραπεζοϋπαλλήλους στο Τηλεφωνικό Κέντρο της Εθνικής Τράπεζας. 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ICAP OUTSOURCING SOLUTIONS

 

28/5/2016

Συναδέλφισσες, -οι,

 

Αίτημα να μετακινηθεί από τις γραμμές έχει καταθέσει η συνάδελφος Β. Δ. λόγω πολύ σοβαρού προβλήματος υγείας. Η συνάδελφος εργάζεται στο τμήμα: Οιονεί Κατάστημα Εξυπηρέτησης της Διεύθυνσης Διαχείρισης Απαιτήσεων Λιανικής Τραπεζικής της Εθνικής Τράπεζας, μέσω της Icap Outsourcing Solutions. Πριν από έξι μήνες και ύστερα από παρέμβαση του κλαδικού μας σωματείου ΣΥ.ΔΑ.Π.Τ.Τ. η εταιρεία αναγνωρίζοντας την σοβαρότητα της κατάστασης ικανοποίησε το αίτημα και η συνάδελφος απασχολούνταν με τις back office εργασίες του τμήματος και όχι με τις εξερχόμενες κλήσεις σε οφειλέτες.

Ενώ το πρόβλημα υγείας δεν παρήλθε, αντίθετα η συνάδελφος έχει παρουσιάσει υποτροπή και ενώ η εργασία back office δεν έχει ολοκληρωθεί η εταιρεία ζητά να επανέλθει η συνάδελφος στο πόστο της τηλεφωνήτριας. Είναι ψευδές ότι δεν υπάρχει «έργο» αφού η προϊσταμένη της, υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας δήλωσε ότι η λίστα που της είχε δώσει για επεξεργασία έχει  ολοκληρωθεί μόνο κατά 15%. Εκτός αυτού υπάρχουν και άλλες back office εργασίες στο συγκεκριμένο τμήμα αλλά και στα υπόλοιπες διευθύνσεις της Τράπεζας, ενός οργανισμού δυναμικότητας περίπου 10.000 εργαζόμενων. Είναι παροιμιώδης και αχαρακτήριστη η αναλγησία της Τράπεζας που αδιαφορεί πλήρως για πολύ σοβαρά προβλήματα των εργαζομένων και χρησιμοποιεί τους «εργολάβους» για να κάνουν την βρώμικη δουλειά. Σε άλλες βέβαια περιπτώσεις βρίσκονται και οι θέσεις και τα πόστα, όταν πρόκειται για τέκνα συγκεκριμένης γενεαλογικής γραμμής.

Ζητάμε την ικανοποίηση του στοιχειώδους αιτήματος της συναδέλφου: να παραμείνει στη θέση της back office εργασίας.

Ζητάμε  ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για τους ενοικιαζόμενους τραπεζοϋπαλλήλους στο Τηλεφωνικό Κέντρο της Εθνικής Τράπεζας. 

 

 

 

https://www.efsyn.gr/arthro/opoios-syndikalizetai-apolyetai-sti-galera-toy-moshatoy

 

Οποιος συνδικαλίζεται, απολύεται στη «γαλέρα» του Μοσχάτου

 

«Στο τηλεφωνικό κέντρο του Μοσχάτου επικρατούν συνθήκες γαλέρας» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η Βάσω Χριστοπούλου, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Icap Outsourcing Solutions και γενική γραμματέας του ΣΥΔΑΠΤΤ

 

24.05.2016, 06:53 |

 

Συντάκτης:

Διαλεκτή Αγγελή

Υψηλόβαθμο στέλεχος της Εθνικής Τράπεζας στη Διεύθυνση Διαχείρισης Απαιτήσεων Λιανικής Τραπεζικής (το τμήμα που διαχειρίζεται τις ληξιπρόθεσμες οφειλές δανείων ιδιωτών ή αλλιώς… τμήμα collections) ξεπέρασε κάθε όριο, καθώς φαίνεται ότι προσέβαλε την άσκηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στο τμήμα, λέγοντάς τους ότι «όποιος είναι στο Σωματείο, δεν θα γίνει ποτέ οκτάωρος και αργά ή γρήγορα θα φύγει».

Το διευθυντικό στέλεχος της τράπεζας, αναφερόμενο στον Σύλλογο Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥΔΑΠΤΤ) και στον Σύλλογο Εργαζομένων Icap Outsourcing Solutions, ουσιαστικά παρακώλυσε την άσκηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων κατά παράβαση του άρθρου 14 του ν. 1264/1982 που ορίζει τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα.

«Στο τηλεφωνικό κέντρο του Μοσχάτου επικρατούν συνθήκες γαλέρας. Μιλάμε για προφανέστατη εργοδοτική τρομοκρατία. Και μάλιστα σε ανθρώπους που είναι επισφαλώς εργαζόμενοι, καθώς -πλην των προϊσταμένων- όλοι οι υπόλοιποι είναι ενοικιαζόμενοι μέσω τρίτων εταιρειών».

»Θα το επαναλάβω. Είναι πραγματικά απαράδεκτο, άνθρωποι που είναι χρόνια συνδικαλιστικά ενεργοί και γνωρίζουν καλά τα οφέλη του συνδικαλισμού να προβαίνουν σε τέτοιες πρακτικές», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η Βάσω Χριστοπούλου, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Icap Outsourcing Solutions και γενική γραμματέας του ΣΥΔΑΠΤΤ.

Τα μέλη των Δ.Σ. των δύο Σωματείων απέστειλαν στις 15 Μαΐου επιστολή προς τη διοίκηση της τράπεζας καταγγέλλοντας το περιστατικό, καθώς και τη γενικότερη στάση του συγκεκριμένου στελέχους προς τους εργαζομένους. Στην επιστολή δεν υπήρξε καμία απάντηση και οι διοικήσεις των Σωματείων αποφάσισαν να προχωρήσουν σε σχετική καταγγελία στην αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας.

  • Επικοινωνήσαμε με την Εθνική Τράπεζα, η οποία απέφυγε να σχολιάσει, καθώς υποστηρίζει ότι η διοίκηση δεν έχει λάβει καμία τέτοια καταγγελία.

Δημοσιεύματα στον τύπο

https://www.efsyn.gr/arthro/apolythike-apo-trapeza-epeidi-itan-eygenikos

Απολύθηκε από τράπεζα επειδή… ήταν ευγενικός

ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI

16.02.2016, 19:01 | Ετικέτες:  τράπεζεςεργαζόμενοιαπολύσεις

Συντάκτης: 

Διαλεκτή Αγγελή

Προ ημερών κυκλοφόρησε η είδηση της απόλυσης εργαζόμενης από την εταιρεία Πλαίσιο με τη δικαιολογία ότι δεν χαμογελούσε πολύ. Σήμερα μαθαίνουμε ότι η εργολαβική ICAP Outsourcing Solutions δεν ανανέωσε τη σύμβαση σε εργαζόμενο, γιατί… είναι πολύ ευγενικός με τους πελάτες!

Ο Γ. Α. εργαζόταν από τον Οκτώβριο του 2015 στο Τμήμα Ληξιπρόθεσμων Οφειλών της Διεύθυνσης Διαχείρισης Απαιτήσεων Λιανικής Τραπεζικής της Εθνικής Τράπεζας, μέσω της εργολαβικής ICAP. Πριν από μερικές μέρες ειδοποιήθηκε με γραπτό μήνυμα στο κινητό του ότι δεν ανανεώνεται η σύμβασή του, παρά το γεγονός ότι είχε υπερβεί κατά πολύ τους στόχους παραγωγικότητας για τους τρεις μήνες που εργαζόταν εκεί.

«Μιλούσα ευγενικά στους πελάτες και ήμουν συνεχώς στους τρεις πρώτους στις καταγεγραμμένες επιδόσεις των εργαζομένων. Σε καμία περίπτωση, λοιπόν, η μη ανανέωση της σύμβασής μου δεν οφείλεται στην επίδοσή μου, αλλά στο γεγονός ότι αντιδρούσα στις παράτυπες πρακτικές που εφάρμοζε η εταιρεία και τις οποίες προσπαθούσε να τις περάσει ως νόμιμες», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο Γ. Α.

«Μας έλεγαν ότι έπρεπε να είμαστε στον χώρο εργασίας 45 λεπτά πριν από την έναρξη της βάρδιας, μας πίεζαν να δεχόμαστε κλήσεις μέχρι και το τελευταίο λεπτό, ενώ μία μέρα που έκλεισα το σύστημα ένα λεπτό πριν από τη λήξη της βάρδιας, μου κάναν παρατήρηση. Στοχοποιήθηκα γιατί αντιδρούσα, καταγγέλλοντας μάλιστα τις πρακτικές τους στον Σύλλογο Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥΔΑΠΤΤ), του οποίου είμαι και μέλος», μας λέει ο 39χρονος.

Ενοχλούσε

Η γραμματέας του Συλλόγου, Βάσω Χριστοπούλου, υποστηρίζει ότι ο εργαζόμενος τιμωρείται επειδή είχε γνώμη και προσωπικότητα, γεγονός που ενοχλούσε την εταιρεία:

«Του είχε γίνει σύσταση να είναι “πιο αυστηρός” με τους πελάτες, όταν όμως τους αντέτεινε ότι με το να είναι ευγενικός καταφέρνει τις εισπράξεις, δεν έλαβε καμία απάντηση. Οτι θα φτάναμε να απολογούμαστε για τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς δεν το περιμέναμε».

Ο ΣΥΔΑΠΤΤ σε σχετική ανακοίνωση αναφέρει:

«Προκύπτει εύλογα το ερώτημα: Με ευθύνη τίνος απομακρύνονται από την Τράπεζα στελέχη που εξασφαλίζουν εισπράξεις από δάνεια, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό είναι το Νο 1 πρόβλημα της ΕΤΕ όπως και των υπολοίπων Τραπεζών; Αυτό που ζητούσε ο συνάδελφος είναι να τηρούνται οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας και να υπάρχει σεβασμός στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά του. […] Η Τράπεζα θα πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της για τις ενέργειες των ενδιάμεσων εταιρειών “εργολάβων”. Αδυνατούμε να κατανοήσουμε γιατί η Διοίκηση του τηλεφωνικού κέντρου έχει αφεθεί σε κάποιους αδαείς, που πιστεύουν ότι κάνουν Διοίκηση προσωπικού με μεθόδους χωροφύλακα. Θα πρέπει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να γίνει κατανοητό ότι οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι, έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να απευθύνονται στο σωματείο τους για οποιοδήποτε αίτημά τους».

Ο Σύλλογος μάλιστα απέστειλε επιστολές τόσο προς τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας όσο και στη διοίκηση της ICAP, ζητώντας να ορισθεί άμεσα συνάντηση με το Δ.Σ. του ΣΥΔΑΠΤΤ και να επιστρέψει στην εργασία του ο συνάδελφός τους.

 

 

 

 

 

http://www.avgi.gr/article/6265806/ergazomenoi-enos-katoterou-theou-

 

Εργαζόμενοι ενός κατώτερου Θεού…

Print Email

Ρεπορτάζ: Ανδρέας Πετρόπουλος

  • Οι αόρατοι εργαζόμενοι των τραπεζών μιλούν στην «Αυγή» της Κυριακής. Τι συμβαίνει με το καθεστώς του δανεισμού και των εργολαβιών. Ο εργασιακός μεσαίωνας στα τηλεφωνικά κέντρα

 

Ένα προλεταριάτο, αόρατο για τους πελάτες και ανώνυμο όταν συνομιλεί μαζί τους τηλεφωνικά, βρίσκεται πίσω από τα γυαλιστερά μάρμαρα και τους γρανίτες των κεντρικών υποκαταστημάτων των Τραπεζών. Μια άλλη εργασιακή πραγματικότητα, διαφορετική από τη συνηθισμένη των τραπεζοϋπαλλήλων και βέβαια των golden στελεχών, έχει διαμορφωθεί χρόνια τώρα κερδίζοντας συνεχώς έδαφος.

Εκατοντάδες εργαζόμενοι, καθαρίστριες, τηλεφωνητές απασχολούνται με καθεστώς ενοικίασης έχοντας προσληφθεί μέσω (δήθεν) εργολαβικών εταιρειών βιώνοντας ένα καθεστώς εργασίας που παραπέμπει στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Υπάρχουν καταγγελίες για εργαζόμενους που έπαθαν νευρικό κλονισμό από την προσβλητική συμπεριφορά εκ μέρους των προϊσταμένων τους. Είναι συνηθισμένο το φαινόμενο εργαζόμενοι να διακομίζονται με ασθενοφόρο λόγω λιποθυμικών επεισοδίων και γενικά επεισοδίων υγείας! Άλλοι υποχρεώνονται να συνεχίζουν να εργάζονται σε συγκεκριμένο πόστο (τηλεφωνικό κέντρο) όταν έχει διαγνωστεί ανίατη ασθένεια!

Αντίστοιχοι των συνθηκών εργασίας είναι και οι μισθοί. Πρόσφατα καθαρίστρια λιποθύμησε από πείνα την ώρα της δουλειάς! Η αναλογία κατώτατου μισθού εργαζόμενου με τον ανώτατο μισθό ενός golden στελέχους μέσα στην ίδια τράπεζα μπορεί να είναι 1 προς 70, ίσως και χειρότερη! Πάνω απ’ όλα, οι ενοικιαζόμενοι ζουν καθημερινά με το φόβο της απόλυσης, φοβούνται να μιλήσουν για τα όσα βιώνουν καθημερινά. Και όλα αυτά μέχρι να δουν την πόρτα της εξόδου, διαιωνίζοντας ένα ιδιότυπο καθεστώς εργατικής – υπαλληλικής ανακύκλωσης που κανείς (;) δεν μπορεί -προς το παρόν- να ελέγξει.

 

Ο κυρίαρχος φόβος…

«Φοβούνται να προχωρήσουν σε καταγγελία για όσα συμβαίνουν γιατί την επόμενη στιγμή θα απολυθούν» μας λέει η Βασιλική Χριστοπούλου, γραμματέας του Συλλόγου Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥΔΑΠΤΤ). «Έχουμε παράδειγμα φύλακα ο οποίος κατήγγειλε στην Επιθεώρηση Εργασίας ότι στον χώρο εργασίας του δεν υπήρχε πόσιμο νερό και δεν υπήρχε τουαλέτα. Η Επιθεώρηση Εργασίας επιβεβαίωσε ότι υπήρχε σοβαρό πρόβλημα υγιεινής στον χώρο, ελήφθησαν τα αναγκαία μέτρα για να βελτιωθεί η κατάσταση, αλλά ο εργαζόμενος απολύθηκε»!

Οι «εργολάβοι», ειδικά στον κλάδο της καθαριότητας, νομίζουν πως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Σε καταστήματα της Alpha Bank απλώς δεν πληρώνουν προφασιζόμενοι ότι δεν τους έχει εξοφλήσει η τράπεζα. Το αποτέλεσμα είναι οι εργαζόμενες μετά από 4,5 μήνες απλήρωτες να φεύγουν, ο εργολάβος προσλαμβάνει άλλες και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το δήθεν έργο της καθαριότητας ανατίθεται σε εργολάβους οι οποίοι στη συνέχεια το αναθέτουν σε μικρότερους υπεργολάβους και ο έλεγχος της κατάστασης γίνεται πιο δύσκολος.

 

Μεσάζοντες… εργασίας!

«Επιμένουμε να λέμε δήθεν εργολάβοι, διότι λειτουργούν μόνο σαν μεσάζοντες αφού την εποπτεία και την επίβλεψη του «έργου» την ασκούν οι προϊστάμενοι της κάθε Τράπεζας. Έχουμε το φαινόμενο εταιρεία να δανείζει συγχρόνως με αυτόν τον τρόπο σε εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, εταιρείες πληροφορικής, τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, φαρμακευτικές εταιρείες» συνεχίζει η Β. Χριστοπούλου.

Η εταιρεία αυτή ισχυρίζεται ότι εποπτεύει εκατοντάδες εργαζόμενους σε όλη την Ελλάδα έχοντας μόνο 4-5 άτομα στο Τμήμα Προσωπικού στην έδρα της εταιρείας. Η ίδια εταιρεία μπορεί να αναλαμβάνει έργο φύλαξης, έργα πληροφορικής, έργα τεχνικής υποστήριξης. Κάτι τέτοιο είναι φυσικά αδύνατο, αντιβαίνει τους νόμους της λογικής.

Αυτός που έχει την ευθύνη της δουλειάς είναι ο κάθε φορά προϊστάμενος από την πλευρά της τράπεζας. Αν και οι διοικήσεις των τραπεζών προσπαθούν να παίξουν τον ρόλο του Ποντίου Πιλάτου, φέρουν ακέραια την ευθύνη, όπως στην περίπτωση των τηλεφωνικών κέντρων, όπου οι διοικήσεις των τραπεζών πλένουν τα χέρια τους ενώ επικρατούν απολίτιστες και άθλιες συνθήκες εργασίας».

 

Το γκέτο της ΕΤΕ

Για τις ιδιαίτερες και δραματικές συνθήκες που βιώνουν οι εργαζόμενοι στο τηλεφωνικό κέντρο της Εθνικής Τράπεζας οι μαρτυρίες, ανώνυμες και επώνυμες, αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα του εργασιακού γκέτο που έχει στηθεί την τελευταία δεκαετία και συνεχώς διευρύνεται λόγω και της οικονομικής κρίσης.

«Είναι μάλλον δύσκολο να περιγράψουμε τις συνθήκες που επικρατούν στον δικό μας χώρο δουλειάς. Φοβόμαστε ότι θα πιστέψετε πως υπερβάλλουμε. Είμαστε εκ των πραγμάτων αναγκασμένες να ακούμε υπομονετικά την οργή οφειλετών που τους ενοχλούμε για να πληρώσουν τα δάνειά τους και πολλοί από αυτούς, όντας άνεργοι, άρρωστοι κ.λπ. απλά δεν έχουν να πληρώσουν. Οι βρισιές που πρέπει να ακούμε με υπομονή δεν περιγράφονται.

Κάθε οφειλέτης που δικαιολογημένα ίσως, λόγω της κρίσης -μειώσεις μισθών, ανεργία- δεν μπορεί πλέον να πληρώσει το δάνειό του συσσωρεύει οργή η οποία ξεσπάει πάνω σε αυτόν που τον ενοχλεί για να πληρώσει. Κάνουμε ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν να βρούμε μία λύση, μία ικανοποιητική ρύθμιση, για αλλά φυσικά δεν μπορούμε παρά να ακολουθούμε τις οδηγίες της τράπεζας», μας λέει η Μαρία Λάτσα, εργαζόμενη στο τηλεφωνικό κέντρο της ΕΤΕ και αναπληρώτρια γραμματέας του σωματείου εργαζομένων.

 

«Φέρνουμε έσοδα, μας πετάνε σαν σκουπίδι…»

«Αντί λοιπόν να υπάρχει μια κατανόηση και να δίνεται η ευκαιρία να κάνει κάποιος ένα διάλειμμα, να απομακρυνθεί για λίγα λεπτά από τις γραμμές, υπάρχει η εντελώς αντίθετη αντιμετώπιση. Τα διαλείμματα είναι αυστηρά καθορισμένα και πολύ σύντομα. Ενώ υπάρχει νομοθεσία που προβλέπει διαλείμματα μέχρι 15 λεπτά κάθε δύο ώρες, τα διαλείμματα είναι πολύ πιο σύντομα και αυστηρά καθορισμένα. Μέχρι πριν από περίπου τρία χρόνια, τα διαλείμματα τηρούνταν, τώρα όμως δεν μπορείς να σηκωθείς από την καρέκλα σου, εκτός εάν πέσεις κάτω λιπόθυμη. Είμαστε αυτοί που φέρνουν έσοδα στην τράπεζα, και όμως μας αντιμετωπίζουν σαν σκουπίδι».

Η Γεωργία Γιαννούλη, επίσης εργαζόμενη στο τηλεφωνικό κέντρο της ΕΤΕ, αναφέρεται στο καθεστώς τρομοκρατίας που βιώνουν καθημερινά. «Αν τολμήσεις να ρωτήσεις διευκρινίσεις ή να ζητήσεις βοήθεια για να χειριστείς ένα πρόβλημα της δουλειάς, σου γίνεται παρατήρηση ότι απασχολείς πολύ τον supervisor. Απολύθηκε συνάδελφος με τη δικαιολογία αυτή. Το γεγονός ότι η ίδια έφερνε τις καλύτερες εισπράξεις στο τμήμα τους τούς άφησε αδιάφορους.

Σε άλλη περίπτωση η απάντηση στην ερώτηση συναδέλφου για τα θέματα της δουλειάς είναι: ‘Έπρεπε να το ξέρεις, το έχουμε πει στην εκπαίδευση’. Το γεγονός ότι η εκπαίδευση έχει γίνει έξι μήνες πριν και δεν είχε ασχοληθεί με παρόμοια περίπτωση στο ενδιάμεσο διάστημα δεν έχει σημασία γι’ αυτούς. Κάθε απόγευμα φεύγουμε από τη δουλειά με ένα τεράστιο ερωτηματικό, ένα τεράστιο ‘γιατί’; Αυτά δεν συμβαίνουν σε καμία άλλη Διεύθυνση της Τράπεζας, γιατί πρέπει να συμβαίνουν σε μας; Ποιον σκοπό εξυπηρετεί ο εξευτελισμός και η απαξίωση του εργαζομένου;».

 

Άρθρο για την απεργία στις 18/7

Η ελευθερία του ατόμου, μια περιφρούρηση και η Χρυσή Αυγή

Σαμιακού Νεφέλη, Μπότση Μαρία

Σκηνή πρώτη:

Ημέρα γενικής απεργίας. Ώρα 6:30, η ώρα προγραμματισμένης προσέλευσης του κόσμου για την περιφρούρηση της απεργίας. Σημείο συνάντησης ένα call-center της Εθνικής Τράπεζας στο οποίο εργάζονται ως ενοικιαζόμενοι σχεδόν 300 εργαζόμενοι από τέσσερεις διαφορετικές εταιρίες. Ήδη στις 7 έχουν μαζευτεί αρκετός κόσμος, η πλειοψηφία τους μέλη του σωματείου «Σύλλογος Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα», μέλη άλλων σωματείων όπως το ΣΕΤΤΕΑ αλλά και συμπαραστεκόμενοι στη δράση του σωματείου. Λίγο αργότερα καταφθάνει η πρώτη «αγανακτισμένη» εργαζόμενη που θέλει οπωσδήποτε να μπει στο χώρο εργασίας της γιατί όπως λέει με ένταση είναι ατομική της ελευθερία. Δηλώνει ότι θέλει 2 χρόνια για να βγει στη σύνταξη και δεν την απασχολεί τι συμβαίνει γύρω της, γιατί όπως λέει με καμάρι έχει δουλέψει 29 χρόνια σε αυτή την τράπεζα και δεν έχει κανένα απολύτως παράπονο. Αναζητεί απεγνωσμένα ένα τηλέφωνο να πάρει την αστυνομία ώστε να παρέμβει για να την αφήσει το σωματείο να μπει στο χώρο εργασίας της. Οι διάλογοι που ακολουθούν είναι ιδιαιτέρως απολαυστικοί στην προσπάθεια να βγει κάποιο νόημα από το παραλήρημα της. Όλα θα γίνουν πιο ξεκάθαρα με την άφιξη της αστυνομίας…

Σκηνή δεύτερη:

Μετά από λίγα λεπτά εμφανίζεται δεύτερη πραγματικά «αγανακτισμένη» εργαζόμενη που θέλει να ασκήσει οπωσδήποτε το ατομικό δικαίωμα του εργάζεσθαι. Όπως λέει ωρυόμενη είναι ατομική της ελευθερία και όλα στον χώρο εργασίας της τα βρίσκει εξαιρετικά. Δεν έχει ακούσει τίποτα για το συνάδελφό της που απολύθηκε πριν λίγες μέρες γιατί του μίλησε άσχημα ένας πελάτης! Αυτά είναι ατομικές υποθέσεις του καθενός και όπως πληροφόρησε τους παρευρισκόμενους σε όλους τους τόνους αν βρεθεί και αυτή στη θέση της απολυμένης, γεγονός που η ίδια θεωρεί απίθανο καθώς είναι εξαιρετική υπάλληλος, θα φροντίσει να το αντιμετωπίσει μόνη της και δεν θέλει κανείς να την υπερασπιστεί (ειδικά το σωματείο). Αρνείται εμφατικά να καταλάβει τη σημασία της απεργιακής περιφρούρησης, αφού ο καθένας έχει το συνταγματικό δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει. Όποιος εργαζόμενος θέλει να απεργήσει μπορεί να το κάνει εν πλήρη ελευθερία και χωρίς καμία επίπτωση στην εργασία του και δεν πιστεύει ότι το μέλλον για όποιον επιλέξει να απεργήσει είναι ανάμεσα στους 1.500.000 ανέργους.

Σκηνή τρίτη:

Ενόσω εξελίσσονται οι παραπάνω διάλογοι καταφθάνει ένα περιπολικό με δυο αστυνομικούς υπηρεσίας, οι οποίοι είχαν λάβει κλήση από την πρώτη αγανακτισμένη εργαζόμενη, η οποία επιπλήττει τους αστυνομικούς ότι δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους και δεν διώχνουν το σωματείο από την πύλη της εισόδου. Οι αστυνομικοί από την πλευρά τους της ζητούν να μην ανακατεύεται στη δουλειά τους και εκείνη τους ανταπαντά ότι θα φέρει τη Χρυσή Αυγή να διώξει το σωματείο, γιατί αυτοί είναι «πραγματικά παλικάρια». Η απάντηση του απηυδισμένου αστυνομικού είναι αποστομωτική: «Και δεν πας να τους φωνάξεις, στα ……. μου τα δυο». Όσο το αίτημα της κυρίας για την απώθηση του σωματείου δεν ικανοποιείται, συνεχίζει απτόητη αποκαλύπτοντας τις ιδεολογικές της καταβολές φωνάζοντας προς τη μεριά των συγκεντρωμένων στην πύλη εισόδου «εσείς οι κομμουνιστές είστε με τους λαθραίους που έχουν καταστρέψει τη χώρα», «μόνο η Χρυσή Αυγή μπορεί να μας προστατέψει» κλπ κλπ.

Σκηνή τέταρτη:

Σταδιακά μαζεύονται οι εργαζόμενοι, οι οποίοι εμφανώς δε θέλουν να δουλέψουν και αξιοποιώντας την παρουσία του σωματείου τους κάθονται στην άκρη ζητώντας διακριτικά (γιατί οι καλοθελητές είναι πανταχού παρόντες) αυτό να παραμείνει όσο το δυνατόν περισσότερο ώστε να μπορέσουν να μην εργαστούν τη μέρα της γενικής απεργίας. Η διεύθυνση φυσικά δεν μένει αδρανής και δίνει εντολή να μην απομακρυνθεί κανείς εργαζόμενος από τον χώρο καθώς όταν φύγει το σωματείο θα δοθεί σήμα να μπουν όλοι οι εργαζόμενοι μέσα. Όπως λένε χαρακτηριστικά οι ίδιοι οι εργαζόμενοι «ακόμα και 5’ πριν τη λέξη της βάρδιας να φύγετε θα μας δώσουν εντολή να μπούμε μέσα και να δουλέψουμε για πέντε λεπτά». Κατά τις 10:00 εμφανίζεται ένα διευθυντικό στέλεχος το οποίο θέλει διακαώς – και δικαιολογημένα λόγω της θέσης του – να εργαστεί. Δηλώνει μάλιστα ότι οι παρευρισκόμενοι δεν καταλαβαίνουν από ελευθερία και τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα ατομικά δικαιώματα, επικαλούμενος το ’73 (άλλος ένας αγωνιστής με βαριές περγαμηνές). Η απάντηση που έλαβε ήταν ότι «και το ’73 θα ήθελαν κάποιοι κάφροι να κάνουν μάθημα στο Πολυτεχνείο». Το αποτέλεσμα είναι η αναχώρησή του από την πύλη και η αναμονή του σε γειτονική καφετέρια ώστε να έχει όσο μπορεί τον έλεγχο της κατάστασης.

Σκηνή πέμπτη:

Οι παρευρισκόμενοι εργαζόμενοι ζητούν να μάθουν περισσότερες πληροφορίες για το σωματείο και πιάνουν χαλαρές συζητήσεις με τα μέλη του σωματείου και τους παρευρισκόμενους. Ορισμένοι μάλιστα από αυτούς ζητάνε πολύ προσεκτικά να γίνουν μέλη του σωματείου γιατί καταλαβαίνουν ότι μόνο με την οργανωμένη συλλογική δράση μπορεί να καταφέρουν κάτι. Όσο συμβαίνουν αυτά ανακοινώνεται ότι η διοίκηση έδιωξε τους εργαζόμενους της πρώτης 6ωρης βάρδιας γιατί κατάλαβε ότι το σωματείο δεν είχε σκοπό να εγκαταλείψει τον αγώνα και αναμένεται η ανακοίνωση και για την επόμενη βάρδια.

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ:

  1. Η κινητοποίηση του κλαδικού σωματείου «Σύλλογος Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα» είχε ως αποτέλεσμα δυο 7ωρες βάρδιες να μείνουν εκτός κτιρίου με αποτέλεσμα μεγάλη ζημιά στην είσπραξη οφειλών.
  2. Με «ορθολογικούς όρους» δεν θα έπρεπε να τους πειράζει τόσο πολύ να μην εργαστούν 150 εργαζόμενοι για μια μέρα. Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν και αλλού τηλεφωνικά κέντρα που μπορούν να παραπέμπονται οι κλήσεις. Επίσης μην ξεχνάμε ότι αναφερόμαστε σε ένα εργασιακό χώρο με ενοικιαζόμενους και διαλυμένο κάθε συλλογικό εργατικό δικαίωμα. Το ουσιαστικό όμως πρόβλημα για αυτούς είναι ότι υπάρχει ακόμα η δυνατότητα της συλλογικής δράσης με απτά αποτελέσματα. Το πρόβλημά τους είναι η ίδια η ύπαρξη των σωματείων ως χώροι δράσης και κινητοποίησης των εργαζομένων. Άλλωστε ξέρουν ότι ο αντίκτυπος κάθε πετυχημένης δράσης ενός σωματείου έχει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στους εργαζόμενους. Επιπλέον, ξέρουν πως αφού κάτι συνέβη μια φορά επιτυχημένα στην επόμενη γενική απεργία μπορεί να ξανασυμβεί. Τους φοβίζει ότι ένα μικρό μαχητικό σωματείο με λίγες δεκάδες κατάφερε να κλείσει έστω και για κάποιες ώρες ένα κάτεργο. Τους φοβίζει γιατί ξέρουν τη δύναμη που έχουν οι εργαζόμενοι όταν ενάντια στην λογική της «ατομικής ελευθερίας» διαλέξουν την δέσμευση στον συλλογικό δρόμο. Μια υπενθύμιση ότι η συλλογικότητα παραμένει ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να κερδίζουμε την αξιοπρέπεια μας. Άρα και ο πιο επικίνδυνος για αυτούς.

αναδημοσίευση από το barikat.gr

[Άρθρο] Εφημερίδα των συντακτών, Ο πελάτης τον έβρισε, η εταιρεία τον απέλυσε

Συνάδελφοι, -ισσες,

Σας προωθούμε άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των συντακτών σχετικά με την απεργιακή περιφρούρηση του τηλεφωνικού κέντρου της Εθνικής Τράπεζας στο Μοσχάτο.


Ο πελάτης τον έβρισε, η εταιρεία τον απέλυσε

Ο ίδιος ζήτησε με παρουσία εκπροσώπων του σωματείου την ακρόαση της μαγνητοφωνημένης συνομιλίας, που αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο όσων ειπώθηκαν εκατέρωθεν, όμως η εταιρεία το αρνήθηκε

Απεργιακή περιφρούρηση πραγματοποίησαν χθες σωματεία δανειζόμενου προσωπικού σε κτίριο της Εθνικής Τράπεζας στο Μοσχάτο, όπου απασχολούνται πάνω από 300 εργαζόμενοι, τους οποίους υπενοικιάζουν στην τράπεζα εργολαβικές εταιρείες.

 Οι συνθήκες γαλέρας στα τηλεφωνικά κέντρα δυστυχώς δεν αποτελούν είδηση. Ομως η πρόσφατη απόλυση του εργαζομένου Γ.Σ. είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Οπως καταγγέλλει ο Σύλλογος Δανειζόμενου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα, στις 7/6 ο εργαζόμενος στο τμήμα εξυπηρέτησης πελατών δέχθηκε χυδαία υβριστική επίθεση και απειλές από πελάτη της τράπεζας, σε τηλεφωνική συνομιλία η οποία καταγράφεται.

 Ανάμεσα στις εκφράσεις που ακούστηκαν ήταν «τσογλάνι, μαλακισμένο, θα σε καταστρέψω». «Ετσι όπως μου μιλάτε δεν μπορώ να σας εξυπηρετήσω», απάντησε κόσμια ο εργαζόμενος. Η εταιρεία θεώρησε την αντίδρασή του «άρνηση εξυπηρέτησης» και τον απέλυσε. Μέχρι στιγμής, η εταιρεία τού απαγορεύει την ακρόαση της μαγνητοφωνημένης συνομιλίας, που αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο τού τι ειπώθηκε εκατέρωθεν, μολονότι ο ίδιος ζήτησε με γραπτό αίτημα να την ακούσει παρουσία εκπροσώπων του σωματείου.

 «Δεν μπορεί να αποτελεί νόμιμη απόλυση η απόλυση εργαζομένου που, έχοντας υποστεί σύμφωνα με τις καταγγελίες του εξύβριση από πελάτη της εταιρείας, απολύεται ο ίδιος με την επίκληση απρεπούς συμπεριφοράς», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Δημήτρης Περπατάρης, νομικός σύμβουλος του Συλλόγου Δανειζόμενου Προσωπικού.

 «Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα κρούσματα της δι’ ασήμαντον αφορμήν και με δήθεν υπαιτιότητα του εργαζομένου απόλυσης, καθώς και η χρήση απειλών σε εργαζόμενους για καταγεγραμμένες ηλεκτρονικά συνομιλίες τους (ηχογράφηση ή βιντεοσκόπηση σε χώρους εργασίας η οποία κατ’ αρχήν γίνεται για λόγους ασφαλείας), οι οποίες όμως ποτέ δεν τους κοινοποιούνται», καταλήγει.

 Συνολικά ο εργαζόμενος απασχολούνταν επί πέντε χρόνια στο τηλεφωνικό κέντρο της Εθνικής, έχοντας αλλάξει δύο διαφορετικές εταιρείες ενοικίασης, χάνοντας στην αναγκαστική «μετακόμιση» τα δικαιώματα της προϋπηρεσίας. Οι συνθήκες στα τηλεφωνικά κέντρα συνδυάζουν τους εξευτελιστικούς μισθούς, που για τους «τετραωρίτες» εργαζόμενους είναι λιγότερα από το επίδομα ανεργίας, με την ακραία επιτήρηση.

Σύμφωνα με καταγγελίες του σωματείου, το 15λεπτο διάλειμμα που δικαιούνται ανά δίωρο όσοι εργάζονται σε υπολογιστή δεν τηρείται, ενώ η κάθε κίνηση καταγράφεται ηλεκτρονικά, ακόμα και τα λίγα λεπτά για την τουαλέτα.

 Αφροδίτη Τζιαντζή

http://www.efsyn.gr/?p=75470, Εφημερίδα των συντακτών

Άρθρο στην εφημερίδα των συντακτών, Κόβουν για να σώσουν golden boys

TΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ «ΕΦ.ΣΥΝ.» ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
«Κόβουν για να σώσουν golden boys»

Οι χαμηλόμισθοι υπάλληλοι της «Εθνοdata», θυγατρικής εταιρείας της Εθνικής Τράπεζας, πιέζονται να δεχτούν μειώσεις μισθών «παιδαγωγικού χαρακτήρα»

→Καταγγέλλουν ότι έχουν πραγματοποιηθεί 30 προσλήψεις το τελευταίο έτος, λόγω «έξωθεν πιέσεων», με μισθολογικό κόστος τουλάχιστον 800.000 ευρώ ετησίως, μολονότι βρίσκονται σε περίοδο μισθολογικής συρρίκνωσης. «Γνωρίζετε για τις περιπτώσεις προσλήψεων μέσω… Καλαμάτας», λένε με νόημα

Του Στέργιου Ζιαμπάκα

Μια νέα πτυχή της «Ελλάδας του Μνημονίου» εμφανίζει η περίπτωση των εργαζομένων στην «Εθνοdata», οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν τις ζημιές ενός… κερδοφόρου ομίλου.

Οι χαμηλόμισθοι υπάλληλοι της θυγατρικής εταιρείας της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος πιέζονται να δεχτούν μειώσεις μισθών «παιδαγωγικού χαρακτήρα», όπως καταγγέλλει στην «Εφ.Συν.» η πρόεδρος του συλλόγου των εργαζομένων, Γιώτα Λαζαροπούλου, καθώς τα στελέχη της ΕΤΕ καλούνται να προχωρήσουν σε περικοπές παντός επιπέδου.

Πρόσχημα

«Η Εθνοdata αποτελεί θυγατρική εταιρεία του ομίλου ΕΤΕ. Οι εργαζόμενοί της μετακινούνται στη μητρική με πρόσχημα την παροχή υπηρεσιών πληροφορικής και οργάνωσης, ωστόσο σε ποσοστό 90% εργάζονται σαν τραπεζοϋπάλληλοι, καλύπτοντας κάθε τομέα υπεύθυνων τραπεζικών εργασιών που αφορούν μετοχές, δάνεια, οικονομικές μελέτες, μηχανοργάνωση, ταμεία κ.ά.» περιγράφει η κ. Λαζαροπούλου.

Σύμφωνα με τους εργαζόμενους, καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης αποτέλεσε μια κερδοφόρο επιχείρηση, η μητρική της οποίας, ο όμιλος ΕΤΕ, παρουσιάζει κέρδη 186 εκατ. ευρώ, για δεύτερο συνεχόμενο τρίμηνο, σε μια περίοδο που ολοκλήρωσε την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.

Αντ’ αυτού, όπως μας ενημέρωσαν, η διοίκηση απαιτεί περικοπές ύψους 6% από τα εισοδήματα των χαμηλόμισθων. Η εν λόγω κατηγορία υπαλλήλων «γλίτωσε» προηγούμενες μεσοσταθμικές περικοπές ύψους 14,5% πέρσι, περίοδο κατά την οποία προστατευόταν από τον νόμο και αμειβόταν με το ποσό που προέβλεπε η κλαδική σύμβαση ιδιωτικών υπαλλήλων.

«Είναι εξόφθαλμα άδικη η πρόταση να “κόψουν” από χαμηλόμισθους στην Εθνοdata για να σώσουν golden boys» διαμαρτύρονται οι εργαζόμενοι.

Επικαλούμενοι δημοσιευμένα στοιχεία της ΕΤΕ τονίζουν πως το συνολικό όφελος για τον όμιλο από τις περικοπές στα εισοδήματα 180 χαμηλόμισθων, ύψους 210.000 ευρώ, «ψίχουλα» κατά την τραπεζική ορολογία, δεν ξεπερνά τον ετήσιο μισθό ενός μόνο γενικού διευθυντή.

«Εχουν παραδεχτεί και οι ίδιοι πως πρόκειται για ένα ποσό “πείνας” για τα τραπεζικά δεδομένα» συμπληρώνει η κ. Λαζαροπούλου. Αναμφίβολα, για τους χαμηλόμισθους του ομίλου είναι τουλάχιστον απαραίτητα. «Ως αντιπρόταση τους ζητήσαμε οι μειώσεις να εφαρμοστούν στους υψηλόμισθους. Μας απάντησαν: “Δεν μπορούμε να μειώσουμε από τα στελέχη μας γιατί θα μας φύγουν, ενώ είναι απαραίτητοι”» περιέγραψε η κ. Λαζαροπούλου.

Επιπλέον οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι έχουν πραγματοποιηθεί 30 προσλήψεις το τελευταίο έτος, λόγω «έξωθεν πιέσεων», με μισθολογικό κόστος τουλάχιστον 800.000 ευρώ ετησίως, μολονότι βρίσκονται σε περίοδο μισθολογικής συρρίκνωσης. «Γνωρίζετε για τις περιπτώσεις προσλήψεων μέσω… Καλαμάτας» απάντησε με νόημα η κ. Λαζαροπούλου σε σχετική ερώτηση της «Εφ.Συν.».

Παραιτήσεις

Από την άλλη πλευρά οι περικοπές εξώθησαν σε παραίτηση 18 εξειδικευμένους εργαζόμενους, αποφέροντας στον όμιλο μείωση μισθολογικού κόστους άνω των 700.000 ευρώ.

«Να σημειώσουμε ότι τα κέρδη του ομίλου προκύπτουν από χρήματα άλλων, μέσω φόρων, μέσω ανακεφαλαιοποίησης κ.λπ.» καταλήγει η κ. Λαζαροπούλου. Η διάσωση των τραπεζών έρχεται λοιπόν να πατήσει επί εργασιακών πτωμάτων.

πηγή: http://www.efsyn.gr/?p=69818

[Άρθρο] Ενοικιαζόμενοι Εργαζόμενοι: Χωρίς εμάς, γρανάζι δεν γυρνά

Αν θέλουμε να εξασφαλίσουμε την αξιοπρεπή διαβίωσή μας, η αλληλεγγύη και κοινή δράση όλων των ενοικιαζόμενων εργαζομένων είναι ο δρόμος.

Η διοίκηση της ΕΘνοdata ζητάει 6% μείωση και μάλιστα από τους πιο χαμηλόμισθους, ενώ συγχρόνως αρνείται να υπογράψει επιχειρησιακή σύμβαση που να εξασφαλίζει τουλάχιστον τις θέσεις εργασίας. Με τη μείωση αυτή θα εξοικονομήσει 210.000 ευρώ. Η επιλογή αυτή παρουσιάστηκε ως ήπια εναλλακτική πρόταση, με το σκεπτικό ότι οι συγκεκριμένοι συνάδελφοι είχαν εξαιρεθεί από τις περσινές μειώσεις ως χαμηλόμισθοι.

Η Εθνοdata είναι θυγατρική εταιρεία της Εθνικής Τράπεζας με ουσιαστικό αντικείμενο το δανεισμό προσωπικού στη μητρική τράπεζα. Εν μέσω κρίσης οι τράπεζες έχουν εισπράξει πακτωλό χρημάτων σαν κρατική επιχορήγηση. Το συνολικό ποσό φτάνει τα 255 δισεκατομμύρια ευρώ, νούμερο τεράστιο που φέρνει ζάλη.

Με την ανακεφαλαιοποίηση δόθηκαν τα τελευταία 50 δισ. ευρώ. Χωρίς κανέναν έλεγχο για το πού πάνε τα χρήματα αυτά, τα ανώτατα στελέχη των τραπεζών θεωρούν ότι αξίζουν για όλα τα «επιτεύγματά» τους να αμείβονται με μισθούς των 200.000 και 300.000 ευρώ. Και όμως έχουν το θράσος να ζητούν μειώσεις ακόμα και από το ενοικιαζόμενο προσωπικό.

Η Εθνοdata παρουσίασε κέρδη για το 2012 που ανέρχονται στο ποσό των 976.393 ευρώ. Το 2012, μια χρονιά που και πάλι κληθήκαμε να βάλουμε πλάτη με μειώσεις 14,5% μεσοσταθμικά, τα διοικητικά έξοδα της εταιρείας αυξήθηκαν κατά 58,5%.
Η κατάσταση είναι δυστυχώς χειρότερη για τους ενοικιαζόμενους από άλλες εταιρείες και σε άλλες τράπεζες. Σε πολλές περιπτώσεις οι συνάδελφοι εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου που ανανεώνονται κάθε χρόνο, εξάμηνο ή τρίμηνο ακόμα και κάθε μήνα. Και αυτό μπορεί να κρατάει για χρόνια.

Αναγκάζονται να δουλεύουν σαν 4ωροι ή 6ωροι με μηνιαίο μισθό που είναι μικρότερος από το επίδομα ανεργίας. Με την απειλή της απόλυσης οι συνάδελφοι αναγκάστηκαν να υπογράψουν τροποποιητική σύμβαση με μείωση ωραρίου και μισθού και δεύτερη τροποποιητική σύμβαση από χειριστές Η/Υ σε υπαλλήλους γραφείου, για να δουν το μισθό τους και πάλι να μειώνεται 20%-30%  και να χάνουν το σχετικό επίδομα (χειριστή Η/Υ).

Στα τηλεφωνικά κέντρα οι ρυθμοί εργασίας είναι εξοντωτικοί. Η καθυστέρηση έστω και ενός λεπτού καταγράφεται και αφαιρείται από το μισθό. Τα διαλείμματα είναι προκαθορισμένα και για να πάει κάποιος στην τουαλέτα θα πρέπει πρώτα να πατήσει το κουμπί WC στην οθόνη του υπολογιστή του.

Κάθε τηλεφωνητής είναι αναγκασμένος να  ακούει τα ξεσπάσματα θυμού (δικαιολογημένου ή μη) από τους πελάτες της τράπεζας, που εκφράζονται κάποιες φορές με χυδαίες εκφράσεις, βρισιές και απειλές. Σε ανάλογο επεισόδιο, όταν ο τηλεφωνητής απάντησε «Μετά από τέτοια συμπεριφορά, δεν μπορώ να σας εξυπηρετήσω», απολύθηκε λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς και δεν του επιτράπηκε να κάνει ακρόαση της συνομιλίας παρουσία εκπροσώπου του σωματείου.

Με την 24ωρη απεργία μας στις 25/9/2013, συνειδητοποιήσαμε ότι στο Κέντρο Μηχανογράφησης της Εθνικής Τράπεζας «χωρίς εμάς, γρανάζι δεν γυρνά». Αν θέλουμε να εξασφαλίσουμε την αξιοπρεπή διαβίωσή μας, η αλληλεγγύη και κοινή δράση όλων των ενοικιαζόμενων εργαζομένων είναι ο δρόμος.

Για να καταργηθεί το καθεστώς της ενοικιαζόμενης εργασίας με ένταξη όλων των συναδέλφων στις τράπεζες ή τις ασφαλιστικές εταιρείες για τις οποίες εργάζονται, για υπογραφή συλλογικών συμβάσεων που θα εξομοιώνουν τις αμοιβές μας με αυτές των συναδέλφων τραπεζοϋπαλλήλων, υπάρχει μόνο ο δρόμος του αγώνα.

 Γ. Λαζαροπούλου

πηγή: dea.org.gr

«Εκεί που το μακρύ χέρι του νομου δεν φτάνει»

«Arbeit macht frei» είναι η φράση που αναγραφόταν σε πινακίδα στην είσοδο του στρατοπέδου του Άουσβιτς στην Πολωνία και σημαίνει «η εργασία απελευθερώνει». Ο όρος επισφάλεια στα λεξικά περιγράφεται σαν η κατάσταση που εμπνέει κινδύνους, αβεβαιότητα. Σε μια τέτοια κατάσταση αβεβαιότητας και ομηρίας βρίσκονται χιλιάδες ενοικιαζόμενοι υπάλληλοι που η εποχή μας τους θέλει ανασφαλείς και αναλώσιμους. Είναι οι υπάλληλοι του διπλανού γραφείου που παρά τα πολλά προσόντα που διαθέτουν, καθώς οι περισσότεροι είναι πτυχιούχοι και γνώστες αρκετών ξένων γλωσσών, παραμένουν δέσμιοι του χειρότερου εργατικού πλαισίου. Στελεχώνουν κυρίως διευθύνσεις τραπεζών και μεγάλες επιχειρήσεις και δυστυχώς αυτή η μορφή εργασίας τείνει να γίνει πια ο κανόνας και όχι εξαίρεση.

Στην Ελλάδα την δεκαετία του ’90 έκαναν την εμφάνιση τους οι πρώτες εταιρείες ενοικίασης υπαλλήλων, κυρίως στον τραπεζικό τομέα, και ακολούθησαν φυσικά αρκετοί νόμοι που στηρίζουν το λεγόμενο στη γλώσσα του μάνατζμεντ outsourcing (Ν. 1892/1990, Ν. 2639/1998, Ν. 3250/2004, 3385/2005) για να αναγνωριστεί πλήρως η ενοικίαση με τον περίφημο Ν. 2956/2001 και να φτάσουμε στο «σωτήριο έτος» 2013 με την Εθνική Τράπεζα, πρωταθλήτρια στο σύγχρονο δουλεμπόριο, να απασχολεί 1.506 εργαζόμενους μέσω εργολάβων, δηλαδή πάνω από το 10% του προσωπικού της, εξοικονομώντας έτσι τεράστια ποσά αφού «τα παιδιά της ICAP» δεν αμείβονται βάσει της σύμβασης των τραπεζοϋπαλλήλων.

Στις 28 Ιουνίου του 2011, πρώτη μέρα της 48ώρης πανελλαδικής απεργίας που είχε εξαγγείλει η ΓΣΕΕ, η ICAP, υπό την απειλή της απόλυσης, μας κάλεσε να υπογράψουμε νέες τροποποιημένες συμβάσεις και από πενθήμερους οχτάωρους μας μετέτρεψε σε επτάωρους με κυλιόμενο ωράριο βάσει προγράμματος και πραγματοποίησε περικοπές αποδοχών ύψους 10-12%! Οι συνάδελφοι, οι οποίοι δεν υπέγραψαν, απολύθηκαν άμεσα αλλά δυστυχώς οι απολύσεις συνεχίστηκαν και τους επόμενους μήνες. Έτσι όλοι έντρομοι κρυφοκοιτάζαμε το κινητό μετά τη λήξη του επταώρου (έτσι συνηθίζεται, να τελειώνεις τη βάρδια και να σε απολύουν καθ’ οδόν για το σπίτι, μη καταρρεύσεις στη δουλειά και χαλάσει το κοινωνικό προφίλ της «μεγάλης μας φίλης»), που αν χτυπούσε θα μας έφερνε αντιμέτωπους με τον εφιάλτη της ανεργίας, με την αυτό-λύπηση, καθώς όλοι ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να βρεις δουλειά (ακόμη και σήμερα οι περισσότεροι συνάδελφοι που απολύθηκαν παραμένουν άνεργοι και όσοι κατάφεραν να βρουν μια υποτυπώδη απασχόληση αμείβονται με λιγότερο από 300 ευρώ).

Πόσο απέχει η Κίνα;

Αυτό φυσικά το γνωρίζει και η ICAP, το γνώριζε και τότε που παράνομα απέλυσε τους συναδέλφους, οι οποίοι δεν υπέγραψαν τις πρώτες μειώσεις και αναγκάστηκε, μετά από την προσφυγή απολυμένων συναδέλφων στην Επιθεώρηση Εργασίας μαζί με το νεοσύστατο τότε Σύλλογο Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα και εκπροσώπους του ΕΚΑ και του ΟΙΥΕ, να τους επανατοποθετήσει σε Διευθύνσεις της Εθνικής Τράπεζας. Δυστυχώς, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Τον Οκτώβριο του 2012, αυτή τη φορά με το πρόσχημα της αξιολόγησης, απέλυσε δύο συναδέλφους από τη Διεύθυνση Καρτών. Αξιοσημείωτο βέβαια είναι πως αξιολογητές είναι ο προϊστάμενος και ο τμηματάρχης (υπάλληλοι ΕΤΕ) και στη συνέχεια οι αξιολογήσεις αυτές επεξεργάζονται από τον εκπρόσωπο της ICAP, ο οποίος δεν μας γνωρίζει προσωπικά, πόσο μάλλον τη δουλειά και την απόδοση μας!

Φυσικά την πρωτιά στην ασυδοσία της εργοδοσίας και στον εξευτελισμό του νοικιασμένου εργαζομένου την κατέχει το τηλεφωνικό κέντρο που στεγάζεται η εξυπηρέτηση πελατών της ΕΤΕ στο Μοσχάτο. Εκεί η Action Line και η Mellon αναλαμβάνει τηλεφωνικές υπηρεσίες in-site με υπαλλήλους 4ωρης εργασίας (ίσως οι μελλοντικοί αντικαταστάτες της ICAP σε αυτό το σκλαβοπάζαρο που γιγαντώνεται…), εκεί απαγορεύεται οποιοδήποτε προσωπικό αντικείμενο επάνω στο γραφείο, οι εργαζόμενοι δεν έχουν ούτε τηλέφωνο, ούτε e-mail, καμία δηλαδή επικοινωνία με τον έξω κόσμο (που εκεί βρίσκεται το παιδί σου ή οι δικοί σου άνθρωποι άρρωστοι ίσως). Εκεί υπάρχει κουμπί το οποίο το πατάς όταν θέλεις να πας τουαλέτα (η Κίνα βρίσκεται σε απόσταση μέχρι το Μοσχάτο). Οι προσβολές και οι απειλές είναι καθημερινές από τους προϊσταμένους ιδιαίτερα μετά την ανακοίνωση της εξαγοράς της Eurobank αφού κατά τη γνώμη τους οι ενοικιαζόμενοι θα πρέπει να φύγουν γιατί «πλέον δεν χρειάζονται, θα έρθουν οι άλλοι».

«Arbeit macht frei»

Ζω επτά χρόνια ανάμεσα σε ανθρώπους που οι νόμοι τους θέλουν προσωρινούς. Πολλές φορές έχω ντραπεί να απαντήσω πως νοικιάζομαι όταν με ρωτούν τι δουλειά κάνω. Πολλές φορές βλέπω συναδέλφους στα όρια της κατάθλιψης. (Κάποιος κάποτε μου είπε: «Έβαλα μέσο για να βρω αυτή τη δουλειά! Παρακάλεσα να με νοικιάσουν!».Ο συγκεκριμένος είναι κάτοχος μεταπτυχιακού και μιλάει τρεις γλώσσες.) Είμαι εργαζόμενη δεύτερης ταχύτητας που με την ισχύουσα κατάσταση δεν θα έχω ποτέ τη δυνατότητα να εξελιχθώ, να μετεκπαιδευτώ και ίσως ούτε τη δυνατότητα να γίνω μητέρα από φόβο μη χάσω τη δουλειά μου (αρκετές συναδέλφισσες έχασαν την δουλειά τους μετά το δεκαοκτάμηνο).

Ζούμε στην Ελλάδα των μνημονίων, του ΔΝΤ και της τρικομματικής κυβέρνησης που αναχρηματοδοτούν τις τράπεζες για να ευτελίζουν την εργασιακή μας πραγματικότητα, τα όνειρα μας, τις αξίες μας. Ζούμε στην Ελλάδα του Σαμαρά και του Στουρνάρα που ονειρεύονται να γίνει Γερμανία, όταν αυτή τη στιγμή στη Γερμανία 5.000.000 εργάτες δουλεύουν υπενοικιασμένοι στις επιχειρήσεις από εργολάβους με 400 ευρώ το μήνα ανασφάλιστοι και χωρίς προοπτική σύνταξης.

«Arbeit macht frei», λοιπόν, με το φάντασμα του φασισμού να αναβιώνει στις μέρες μας και ενθυμούμενοι πως οι οπαδοί του δεν ήταν άλλοι, παρά οι εξαθλιωμένοι εργάτες του μεσοπολέμου. Οι μνήμες που ξυπνούν, καθιστούν απόλυτη την ανάγκη να σταθούμε μπροστά στους αγώνες, για να πάψει η επισφάλεια που ακυρώνει τα μέχρι τώρα εργατικά κεκτημένα, για να συνενωθούν όλες οι δυνάμεις και να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η αλληλεγγύη μέσα στους χώρους εργασίας και το κοινό μέτωπο των εργατών, των συνδικάτων, των επιστημόνων και της διανόησης πρέπει να είναι η απάντηση στις προκλήσεις των καιρών. Η αρχή του 21ου αιώνα πρέπει να σηματοδοτήσει την αναγέννηση των ανθρωπιστικών και συνδικαλιστικών κινημάτων και να γίνει το εφαλτήριο προς τη σοσιαλιστική απελευθέρωση.

Β.Χ.

πηγή: εφημερίδα ‘Εποχή’