Rss

  • google

Άρθρο στην εφημερίδα ‘Δρόμος’

Σαν τα μανιτάρια ξεφυτρώνουν οι εταιρίες που προσφέρουν φτηνούς εργαζόμενους. Ρεπορτάζ: Γιώργος Κατερίνης

«Δουλεύουμε στον ίδιο χώρο εργασίας εργαζόμενοι της Εθνοdata, της ICAP, της Mellon, της Action Line και φυσικά της Εθνικής, αλλά εγώ δεν θεωρούμαι τραπεζοϋπάλληλος». Η σύγχρονη πραγματικότητα στον τραπεζικό τομέα δεν θυμίζει σε τίποτα τις παλαιότερες εποχές. Όσοι διαβαίνουν το κατώφλι μιας τράπεζας δεν σημαίνει ότι έχουν και τον ίδιο εργοδότη. Και φυσικά δεν έχουν και τα ίδια δικαιώματα.
Οι εργαζόμενοι που μιλούν -ανώνυμα για ευνόητους λόγους- στον Δρόμο, αν και παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην Εθνική Τράπεζα, ανήκουν ο καθένας σε διαφορετική εταιρία «παροχής υπηρεσιών». Όπου παροχή υπηρεσίας, βέβαια, είναι η μίσθωση προσωπικού.  «Μπορεί η σύμβαση να μην αναφέρει τις λέξεις “ενοικίαση εργασίας”, αλλά “σύμβαση έργου”, αλλά στην ουσία πρόκειται για ενοικίαση». Οι τρόποι που εφευρίσκουν οι εταιρίες αυτές, αλλά και οι τράπεζες, για να ξεπερνούν κάθε φορά τα «κωλύματα» του νόμου είναι άπειροι.
Ο Νόμος 2956/2001 που αφορά την ενοικίαση εργασίας ορίζει ότι μετά από 18 μήνες σε έναν εργοδότη η σχέση εργασίας μεταξύ άμεσου και έμμεσου εργοδότη λύεται και περνάς στον έμμεσο εργοδότη. Με τους μνημονιακούς νόμους το 18μηνο έγινε 36μηνο. Και πάλι, όμως, αυτή η υποχρέωση μένει στα χαρτιά. «Πώς γίνεται κάποιος νόμος που θίγει τον εργαζόμενο να εφαρμόζεται άμεσα και κάποιον άλλο, όπως τον 2956/2001, να καταφέρνουν να τον προσπερνάνε», μας καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι που εργάζονται επί 10, 12, 15 χρόνια στο ίδιο τμήμα της τράπεζας, στο ίδιο αντικείμενο. «Παλιότερα άλλαζαν εταιρία σε εργαζόμενους για να μην προλάβει να συμπληρωθεί το 18μηνο. Τώρα έχει καθιερωθεί ότι τα ίδια άτομα συνεχίζουν στην ίδια θέση εργασίας».
Στο παρελθόν ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι της Εθνικής Τράπεζας είχαν προσφύγει στα δικαστήρια για να αποδείξουν ότι είναι… ενοικιαζόμενοι. Ώσπου να εκδικαστεί η υπόθεση η εταιρία που εμφανιζόταν ως εργοδότης, τους είχε κλείσει με αποτέλεσμα παρά την απόδειξη του δίκιου των εργαζομένων να μην μπορεί να γίνει τίποτα. Μετά από αυτό, το νομικό επιτελείο της Εθνικής άλλαξε τις συμβάσεις, ώστε νομικά και τυπικά να φαίνονται ως συμβάσεις έργου.
Με αυτά τα τερτίπια οι εταιρίες που παρέχουν προσωπικό στις τράπεζες, ξεφυτρώνουν σαν τα… μανιτάρια. Ο λόγος προφανής: «καταφέρνουν να έχουν πολύ μικρότερο κόστος, αφού κανείς δεν πληρώνεται ως τραπεζοϋπάλληλος, όσα χρόνια κι αν δουλεύει και το κέρδος μένει σε αυτόν που θέλουν να μένει -ICAP και Εθνική», μας λέει εργαζόμενος σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες που κερδοσκοπούν από την ενοικίαση εργασίας …

διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Γιώργο Κατερίνη στη εφημερίδα ‘Δρομος’

Επάγγελμα: ενοικιαζόμενος στον τραπεζικό τομέα

Comments are closed.